05 januari 2010

Maandag 4 januari 2010, 20.00 uur, Nieuwjaarsreceptie gemeentehuis Ridderkerk

Dames en heren,

Graag heet ik u van harte welkom op deze nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente Ridderkerk.

De goede traditie van mijn voorgangers zet ik graag voort: even met en bij elkaar stilstaan, elkaar ontmoeten en samen kijken naar de dingen die voorbij gingen en nog gaan komen.

Vooraf een kort persoonlijk woord. Mijn komst naar uw mooie gemeente is in ons land niet onopgemerkt gebleven. Mensen in en buiten Ridderkerk hebben daar hun opvatting over geventileerd.
Laat ik er dit van zeggen.
Ik ben in Ridderkerk - ondanks deze omlijsting - met plezier, enthousiasme en opgeheven hoofd aan de slag gegaan. Ik heb kennis gemaakt met geïnspireerde bestuurders, gemotiveerde medewerkers en inwoners vol inzet en gedrevenheid. Daar ben ik u allen dankbaar voor. Bij mij staat vragen vrij en de deur altijd open.
Daarom ook zet ik de traditie voort van mijn gewaardeerde voorgangster Jon Hermans: het schaduwburgemeesterschap. Ik nodig daarvoor iedereen uit. Loop een dag met me mee, kijk wat ik doe, praat met me over mijn denkbeelden en opvattingen. Ook op kritische vragen ga ik graag in. Maar stel die vragen dan wel in mijn bijzijn.

Op mijn beurt ga ik ook graag op bezoek bij inwoners, instellingen en bedrijven. Nog deze maand kunt u mij tegenkomen als brood- en banketbakker. Ook anderen die mij een stageplek willen aanbieden, zijn van harte welkom.

Dan de de jaarwisseling. Die is in Ridderkerk tamelijk rustig verlopen. Maar ik ben het onmiddellijk met u eens: elke vernieling is er een teveel. Onder meer enkele bushokjes moesten het ontgelden, en er is een aantal lieden aangehouden. Bij het feest in De Fakkel moest de mobiele eenheid gedurende een kort moment in actie komen.
Voor de vierde keer zijn vuurwerkvrije gebieden aangewezen. Dat middel blijkt nog steeds nuttig te zijn.

Alle werkers, van hulpdiensten, jongerenwerkers, particuliere beveiligers tot onze eigen medewerkers, verdienen weer een grote pluim voor hun inzet en het behaalde resultaat.

Ridderkerk heeft een jaar achter de rug met een rijk gevulde agenda. Een paar voor de hand liggende voorbeelden:
- De structuurvisie, een belangrijke richtingwijzer voor onze toekomst, is vastgesteld.
- De gemeenteraad hakte knopen door over de toekomst van de polder Nieuw-Reijerwaard: glastuinbouw maakt plaats voor agrologistieke bedrijvigheid.
- Het eerste tracédeel van de Ridderkerklijn heeft vastere vormen aangenomen. De planvorming voor de doortrekking door en voorbij het centrum is in volle gang.

En dan was er de financiële crisis, die ook Ridderkerk niet onberoerd liet. We hebben ons ingespannen om de effecten van de mondiale crisis op Ridderkerkse gezinnen en bedrijven in kaart te brengen en hiervoor uitwegen te bedenken. Diezelfde crisis raakte ook de budgetten van de overheid.

Ik kom daar straks op terug.

De agenda voor het jaar dat voor ons ligt, vult zich ook al behoorlijk. Met als hoogtepunt de verkiezingen van een nieuwe gemeenteraad, op 3 maart. De verkiezingsprogramma's zijn geschreven, de kandidatenlijsten vastgesteld. En zonder mij in het politieke debat te mengen, durf ik nu al te stellen: alle partijen zoeken het beste voor de gemeente en haar inwoners.

Ik wens alle partijen toe, dat zij erin zullen slagen hun boodschap over te brengen aan de kiezer. Gemeenteraadsverkiezingen zijn belangrijk. Het gáát echt ergens over. Want de gemeenteraad is en blijft het hoogste orgaan van onze gemeente.

Soms hoor je geluiden alsof dat niet meer zo is. Alsof de grote stad Rotterdam hier de dienst uitmaakt. En mijn benoeming, als oud-wethouder van die grote buur, zou daarvan ook nog eens het bewijs zijn.

Niets is minder waar.

Ridderkerk is een volwassen gemeente die heel goed in staat is voor zijn belangen op te komen, ook in regionaal verband. Het is in mijn ogen zelfs de plicht van de gemeenteraad de eigenheid, de identiteit van Ridderkerk te bewaken. De besluiten van de gemeenteraad zijn voor mij leidend. Daar ben ik op aan te spreken.

Ik begrijp het volkomen als de gemeenteraad en inwoners alert worden zodra grootstedelijke belangen wedijveren met plaatselijke opvattingen over de inrichting van onze gemeente. Die scherpte, noem het gezonde argwaan, moet blijven.

Tegelijkertijd is Ridderkerk geen enclave. Het is een belangrijk onderdeel van onze regio. De regio waaraan Ridderkerk ook veel te danken heeft: werk, voorzieningen, infrastructuur. Ridderkerk en haar belangen zijn belangrijk, maar zijn niet los te zien van de regio waar deze mooie gemeente deel van uitmaakt. Met zulke ogen moeten we kijken naar belangrijke dossiers met regionale aspecten, zoals de tram, het wegennet en Nieuw-Reijerwaard. Ik weet, dat dit soms moeilijke discussies oplevert. Veiligheid, het milieu, de leefbaarheid, de economie: het is een voortdurende zoektocht naar de juiste balans.

Om die reden ben ik een groot voorstander van de stadsregio Rotterdam. Dat is geen speeltje van onze grote buurgemeente, maar dat zijn zestien gemeenten en 1,2 miljoen inwoners met elkaar. Door met elkaar samen te werken kunnen we zaken bereiken - in een goede balans - die een gemeente afzonderlijk niet kan realiseren. Een goed bereikbare regio met een sterke concurrentiepositie en een aantrekkelijk leef-, woon- en vestigingsklimaat. Dáár ligt ook het belang van Ridderkerk.

De blik van Ridderkerk is dus wat mij betreft naar binnen én naar buiten gericht. Zo'n instelling wens ik ook het bestuur van onze buurgemeente Rotterdam toe. Zoals Ridderkerk geen op zichzelf staande gemeente is, moet ook Rotterdam begrijpen dat er meer is dan het grootstedelijk belang. De identiteit van Rotterdam en Ridderkerk hebben voor mij evenveel waarde. Voor egocentrisme is wat mij betreft geen plaats. Een goede afweging van alle belangen moet centraal staan.

Dit gezegd hebbende, zal het u niet verbazen dat ik het recente debat in de Rotterdamse gemeenteraad over het politie-optreden bij de rellen in Hoek van Holland met enige verwondering heb gevolgd. Als ik goed heb opgelet, zei die raad iets over de personele gevolgen bij de politie die de Hoekse taferelen zouden moeten hebben.
Maar ik mag toch aannemen, dat de Rotterdamse raad zich geen positie en competenties wil aanmeten die hij helemaal niet heeft. Het moet toch ook bij de Rotterdamse raad bekend zijn, dat alleen het regionaal college iets te zeggen heeft over het al dan niet aanblijven van politiefunctionarissen. Via de zestien burgemeesters is in het regionaal college voor alle gemeenten een rol weggelegd. Een Rotterdams debat over de Hoekse rellen is prima en moet ook zeker gevoerd worden. Maar ik kan me niet voorstellen, dat de Rotterdamse raad zijn plaats niet weet. Het kan toch niet de bedoeling zijn, dat de raad van de Maasstad impliciet het signaal wil afgeven dat de rest van de regio er niet toe doet. Want met zulk egocentrisme maak ik graag korte metten.

Dames en heren,
Het jaar 2010 is begonnen. Het wordt een belangrijk en waarschijnlijk ook moeilijk jaar. Voor een belangrijk deel heeft dat de maken met de financiële vooruitzichten. Ik wind er geen doekjes om: die zijn niet rooskleurig. In de laatste begroting lijkt er voor de oppervlakkige beschouwer misschien nog niet veel aan de hand. Maar schijn bedriegt. Zwaar weer is op komst. In het voorjaar zal de rijksoverheid meer duidelijkheid geven over de financiële pijn die we nog te verwerken krijgen. De nieuwe gemeenteraad krijgt een hele klus aan de kerntakendiscussie en het vaststellen van een solide en sluitende begroting. Misschien kunnen de Ridderkerkse politieke partijen daar maar het beste op vooruitlopen. Mijn oproep aan hen is: schets uw kiezers van 3 maart een reëel beeld van de mogelijkheden en onmogelijkheden. Pas op met het doen van beloften. Want veel ruimte voor het uitdelen van cadeautjes is er in mijn beleving niet.

Laten we elkaar in het nieuwe jaar goed vasthouden, ook bij het nemen van moeilijke besluiten. En als we het niet eens zijn met elkaar: speel niet op de man, maar op de inhoud. Laat wederzijds respect zegevieren.

Dames en heren,
Ik wens u namens het gemeentebestuur een mooi, gezond, gelukkig en inspirerend 2010 toe!

Dank u wel.

Stefan Hulman, burgemeester